:Brommelbericht

Ik snap er geen sikkepit van.
Etienne Wenger is zoek. Ik heb vanochtend wel een uur gezocht, maar ik kan zijn welbekende boek niet meer terugvinden. Het door mij aangeschafte werk met paarse kaft is spoorloos verdwenen. Vervelend, want ik heb het binnenkort nodig. Mijn grote vrees is dat ik het heb laten liggen in de UB of één van de PC-zalen. Mijn enige hoop is dat ik het heb laten liggen op mijn ‘buiten‘. Ik meen me te herinneren het daar wel eens gehad te hebben. Helaas is mijn secretaresse onbereikbaar.

Mocht u informatie hebben over de verblijfplaats van Etienne. Of heeft u informatie die kan leiden tot de opsporing van het vermiste voorwerp? Neemt u dan zo spoedig mogelijk contact op met ondergetekende. Dank u!

6 Comments

Ondanks de voordelen, kleven er toch ook een aantal nadelen aan het werken in de computerzalen.

Zo is het bijvoorbeeld vreselijk om ongewild mee te moeten luisteren met het geklaag van persoon A tegen persoon B over haar onzekerheidjes omtrent haar studievoortgang. Aan haar leeftijd te zien ligt ze nominaal en dus op schema. En of ze haar cursus Frans wel op haar CV moet zetten, want ach, “ze had de hoogste score in de toelatingstest (geen basisniveautoets overigens) en had VWO eindexamen Frans gedaan”. Maar goed, “of ze het niveau nu wel zo goed beheerst…”

In dit soort gevallen moet ik mij altijd enorm inhouden. Was het vroeger bij u op school ook altijd zo dat de personen die in de klas tot vervelens toe vragen stelden, en zodoende altijd het meest onzeker overkwamen, altijd met de hoogste cijfers wegwandelden?
Zullen we afspreken dat we deze mensen gewoon ergens op een verlaten eiland droppen? Dank u!

5 Comments

Om antwoord te geven op de brandende vraag: “en nu? Hoe ver ben je nu? ” hierbij deel drie van de reeks Scriptieleed en deadlinestress.

Het begint zowaar interessant te worden.
Het constructivistische pad van Collaborative Learning leidt mij naar het zogenaamde ‘Cognitive Apprenticeship’. Kortgezegd gaat deze benadering ervan uit dat ‘goed’ onderricht (en denk hier even in termen van een klassieke docent-student situatie) gebaseerd moet zijn op het oplossen van problemen uit de dagelijkse praktijk: “niks kennis aanreiken, zelf ontdekken”. Een mooi aanknopingspunt, want dat is nou eigenlijk precies wat Lave en Wenger in hun artikel over Situated Learning omschrijven: “leren doe je in de dagelijkse praktijk”. En laat daarop dan weer net het hele begrip rond een CoP op gebaseerd zijn.

Vooralsnog lijkt het net zich enigszins te gaan sluiten. Enig nadeel is dat ik me door wat lastige theorie moet heenworstelen en ik de klassieke klas/docent-situatie wat moet ombuigen naar een professionele omgeving. Gelukkig heeft men dat wel vaker gedaan, het is alleen wel lastig om de juiste zinnen bij elkaar te rapen (maar wellicht ben ik ook te secuur in het formuleren daarvan).

Deel 4 over een paar dagen. Tips en suggesties altijd welkom, evenals opbeurende woorden.

4 Comments

De negerzoen is weer eens in het nieuws.
Treurig, dat er dus speciale commissies en stichtingen in het leven zijn geroepen die zich dagelijks bezighouden met dit soort lariekoek.

Laten we dan ook uitdrukkingen als: “zich er met een Jantje van Leiden vanaf maken”, “Jan Doedel” of “Joost mag het weten” direct afschaffen, omdat deze uitdrukkingen een regelrechte belediging zijn aan het adres van deze personen (die in enkele uitdrukkingen zelfs met naam en toenaam worden genoemd ook!) .

Een negerzoen heeft bij mij nog nooit de associatie ‘de zoen van een neger’ opgeroepen, laat staan dat het woord slavernij in mij is opgeborreld. Er zijn dagelijks zoveel mensen die negers zoenen en ik zie daar eigenlijk niet zo’n bezwaar in.
Nee, ik associeer de negerzoen veel meer met zoet, misselijk en “je eet er toch altijd teveel van”.

2 Comments

Soms denk ik wel eens: ik heb een te moeilijk scriptie-onderwerp gekozen.
Ik had ook gewoon kunnen afstuderen op de onderbroeken van familie, vrienden en collega’s, om maar eens een voorbeeld te noemen. Stompzinnig, maar van grote waarde voor de onderbroekenindustrie natuurlijk.

1 Comment

Om antwoord te geven op de brandende vraag: “en nu? Hoe ver ben je nu? ” hierbij deel twee van de reeks Scriptieleed en deadlinestress.
Daartoe ga ik u in het kort uitleggen wat het plan is voor de komende twee dagen.

Ik ga in ieder geval het resultaat tot nu toe uitbreiden met een extra hoofdstuk.
Het doel van dit hoofdstuk is om de elementen die de vorming en instandhouding van een (virtuele) CoPs samen te brengen met elementen uit de organizational learning theorie. Daartoe zullen de reeds beschreven theorieën worden uitgebreid met inzichten vanuit het zogenaamde game-based learning en collaborative learning. Deze elementen vormen samen randvoorwaarden waaraan een game dient te voldoen om succesvol te zijn en geven daarmee een voorlopig antwoord op de onderzoeksvraag.

Daartoe moet ik mijn subvragen nog wel enigszins bijstellen en moet ik verwerken waarom ik eigenlijk gekozen heb voor een game-based principe. Gelukkig zijn daar wel handreikingen voor te vinden of heb ik dat in een ander hoofdstuk al min of meer behandeld. Beetje schuiven dus.

Meer info volgt later in deel 3 van de serie.

1 Comment

Zojuist las ik deze kop: Antonie Kamerling is meest sexy vegetariër.
Dit soort polls raken toch werkelijk kant noch wal?

Wat krijgen we binnenkort nog meer?
- “Gerrit Zalm de meest sexy vis-eter?”
- “Ondergetekende is de vriendelijkste scriptieschrijver van Nederland?”

Over vergezochte onderzoekjes gesproken…

2 Comments

Zoals beloofd hierbij een verse update.
De afgelopen twee dagen heb ik me met name beziggehouden met het volgende:

• - maken van een literatuurlijst (from scratch)
• - het verder vervolmaken van een paragraaf over organizational learning.

Zojuist een ‘voor gevorderden‘-advies ontvangen, met nuttige tips. Dank daarvoor! Bottom-line: stel jezelf doelen en lever die maandag a.s. in. Huiswerk dus…

7 Comments

Afgelopen maandag zijn mijn drie weken scriptieverlof ingegaan. Heel even verlost dus van het juk en de zweep.
Via dit log ga ik u om de dag op de hoogte houden van mijn scriptiebezigheden. Wellicht een goede methode om mezelf gaande te houden. Scheppen is tenslotte lijden.

Morgen deel 1 van: Scriptieleed en deadlinestress

5 Comments

Op verzoek van één van mijn collega’s hierbij een collage van mijn jarenoude, ergonomische Trust-toetsenbord. Het beste Trust-product ooit gemaakt.

Wist u bijvoorbeeld dat vloeistoffen morsen voor dit toetsenbord geen probleem is, aangezien er een beschermlaag onder de toetsen verscholen zit? Kom daar bij menig fabrikant maar eens mee. Dan neem je een beetje herrie op de koop toe.

1 Comment