Slecht voorbeeld

Donderdagavond was wel gezellig, maar enigszins uit de hand gelopen. Vele ratten (waarom toch geen medelij) reguurden al op het logje van Michelle, dus kom ik er niet onderuit om ook op m’n eigen log maar een bericht te plaatsen.
Zonder in details te treden: de nachtelijke avonturen waren in ieder geval niet bevordelijk voor het scriptieschrijven de volgende dag. Bedankt voor uw ‘medeleven’. Met 8 gemiste oproepen voelde ik me even populair, maar toch hoofdzakelijk beroerd. ;)

7 Responses to “Slecht voorbeeld”

  1. August 21st, 2005 | 5:53 pm

    “Vele ratten (waarom toch geen medelij)”

    Zeg van Brummelen, nu moet je natuurlijk niet gaan zeuren he. Je zou denken dat je oud en wijs genoeg bent om zelf te bepalen hoe ver je kan gaan tijdens een avondje drinken. Of kan je niet zo goed tegen de sociale druk ? ;-)

  2. Ivo
    August 22nd, 2005 | 8:08 am

    57 bier?

  3. August 22nd, 2005 | 11:59 am

    57 bier.. en een herstelperiode van ongeveer 4 dagen???

  4. Rat F
    August 23rd, 2005 | 12:50 am

    Jos heeft nooit zo goed tegen sociale druk gekund…

    Hoe vaak hij wel niet “nog eentje dan!” roept…

    En hoe vaak hij heeft geroepen dat hij spijt had van de vorige avond is ook bijna niet meer bij te houden. Ik doe in elk geval geen moeite meer.

  5. August 23rd, 2005 | 10:37 am

    F., goed dat je nog even refereert aan de inmiddels legendarisch geworden uitdrukking: “Nou vooruit, nog ééntje dan!”.
    Als sinds jaar en dag een gevleugeld levensmotto. Ik zal er ooit wel eens een logje aan wijden. Wordt vervolgd.

  6. August 26th, 2005 | 11:42 am

    De laatste dag

    Goed, daar is ie dan, de laatste werkdag bij de baas. Gek gevoel eigenlijk. De laatste keer naar de fabriek, de laatste keer daar lunchen met iedereen en daarna dat pasje in leveren en de deur dichtdoen. Gelukkig ben ik niet zo dramatisch ingesteld, dus i

  7. February 11th, 2007 | 5:20 pm

    De laatste dag

    Goed, daar is ie dan: de laatste werkdag bij de baas. Gek gevoel eigenlijk. De laatste keer naar de fabriek, de laatste keer daar lunchen met iedereen en daarna dat pasje in leveren en de deur dichtdoen. Gelukkig ben ik niet zo dramatisch ingesteld, dus i